بازداشت و احضار تعدادی از ادامه مطلب

موزیک را می گذارم روی تکرار یوتیوب مرتب تکرار می کند در مغزم صدای پس گرفتن گرجستانی که سالهای سال نت های ناهمگونش دل هر کسی را به درد می آورد و می آورد به جز کسانی که هر ذره از این خاک را به یغما داده اند و بی شک در این سیر همه مان تقصیر داریم درست به همان اندازه که وقتی احمد دست به اره برد فقط نگاه کردیم و یا شکل وقتی که صندلی زیر پای محکومان را می کشید درست دوباره همان صحنه ها تداعی می شود دستم برای نوشتن نمی رود کلا چند روزی است که دست و دلم برای هیچ کاری نمی رود نه آنکه نخواهم نمی شود خود به خودی شده همه چیز خود به خودی درست مثل . . . . ادامه مطلب

گاهی غروب های جمعه شهر شکل آرام و غریبی به خودش می گیرد، ترسناک می شود. انگار تمام آدم ها دارند از پنجره های اتاق هاشان نگاهم می کنند و همشان ارث پدرشان را از من طلب دارند. گاهی فقط صدای بوق یک کامیون و یا جیغ لاستیک های ماشین ها شکوه این هراس را دوچندان می کند. دلت می خواهد فکر کنی، به تمام آن چیزهایی که باید... اسمش را به خاطر نمی آورم.. قدم هایم برای رسیدن به کافی شاپ همیشگی کند می شود... دور از ادب است که بعد از اینهمه قرار و دیدار و سینما و تئاتر رفتن اسمش یادم نباشد... چطوری شروع کنم با خودم مرور می کنم که خوب به هر صورت از جایی آغاز می شود... بر می گردم به روزهای اول راستی اولین بار، در روشنایی روز بود که او را دیدم یا تاریکی شب؟ حس می کنم ابری آبی لای مغزم سکوت کله ام را پر کرده و به ریش من قاه قاه می خندد ... پنجره ها پر آدم هاییی است که از پشتش به من خیره شده اند و ارث پدرشان را می خواهند... بی ادبی بود اگر قرار را لغو می کردم... یک عالمه حرف ریختم توی کله ام تا تمامش را مرور کنم.... چطور توی یک همچین شرایطی چرا درست امروز و این ساعت، نباید نامش را به خاطر بیاورم ادامه مطلب

دلم برای شهرمبرای مردممبرای شبهای سرد زمستان و مردم دور آتش کشورم تنگ استبیا کمی قدم بزنیمکنار همدو به دوو محصول سایه های اشتباه و تباه سیاه مان را بنگریم تا آنها هم تماشایی شوندهمه چیز دیدنی ستهمه چیز ستودنی ستحتی شنیدن صدای آرام زوزه ی بادی که ابرهای باران را می آوردآری اینجا همه چیز یا حتی اصوات ادامه مطلب

قدم در شهری می گذارم که سر و تهش را نمی شود پیاده گز کرد

سابق بر این می شد از شمال تا جنوب آنرا توی یک ساعت پیمود و حالا این غول بی شاخ و دم دارد درست شبیه قارچ های سمی رشد می کند و چیزی جلو دارش نیست

هر چه دیوار می چینند اوضاع کنی مشکوک تر و باز هم دشوارتر می شود

نه نمی شود این راه را تا به آخر رفت

از کدام مسیر به تو خواهم رسید از کدامین راه

صبح ها را با توانی خاص از خواب بر می خیزم توان و توانستن نه آنکه خود از این حیث کاری را به فرجام رسانم از آن بعد که همه چیز را سپرده و رها نموده امبعد آن توان مضاعف خود را کم کم نمایش می دهد برای خمودگی خمود فکری می کنم راه را می گردم و پیاده به تمام خاطرات کهنه ام سر می زنم بعد از برای رفتن از این ادامه مطلب

پیله را شکافت و به سمت پروانه شدن میل نمودتمام این جریانی را که زندگی اش می نامند یک آن از نظرش گذر کرد به خودش می گوید بی شک بناست که همه چیز تاریک و طولانی و پایان ناپذیر باشددرد وجودش را فرا می گیرد اما نه دردی که تمام عمر از خزیدن رو زمین چشیده بوددردی به وسعت روحدردی به قد بی نهایت غصه اش شده بادامه مطلب

درب کشویی را باز می کنم سرما مثل غولی به داخل اتاق هجوم می آورد باور کردنش کمی مشکل بود اما واقعا همینطور بود کمی بعد خودم را در میان باغچه پر از گل می یابم و سیگارری که داشت نوک انگشتانم را می سوزاندنگاهم با درخت های خشکیده تلاقی می کند و نمی فهمم آیا آنها هم همین احساس را دارند یا نه یا این حال وادامه مطلب

راجع به قانون اساسی میهن خود چه میدانیم اایاهیچ گاه حقوق اساسی و ابتدائی ترین های یک انسان را می دانیمبه نظر بنده نقض آشکار حقوق بشر یک چیز است و نقض آشکار قوانین اساسی کشور که خود واعظین و حکمرانان نظم داده اند و بسط و نشر کرده اند یک چیز دیگر تفتیش عقاید ممنوع کدام یک را قدر می نهند ازادی ادیان اادامه مطلب

امروز ناگهانی اسم خودم را توی گوگل سرچ کردم

دیدم ادرس وبلاک اومد بالا

فکر نمی کردم که بتونم وارد بشم بعد اینهمه مدت

اما امتحانش ضرری نداشت

خوب این هم خودش یک کاریه بالاخره

موزیک را می گذارم روی تکرار یوتیوبمرتب تکرار می کند در مغزم صدای پس گرفتن گرجستانی که سالهای سال نت های ناهمگونش دل هر کسی را به درد می آورد و می آورد به جز کسانی که هر ذره از این خاک را به یغما داده اند و بی شک در این سیر همه مان تقصیر داریم درست به همان اندازه که وقتی احمد دست به اره برد فقط نگاادامه مطلب

دقایقی پیش معصومه (پگاه) ضیاء از شاگردان محمدعلی طاهری و از فعالین مدنی و حقوق بشر از زندان اوین آزاد شد. به گزارش رادیو فرهنگ، دقایقی پیش معصومه (پگاه) ضیاء از شاگردان محمدعلی طاهری و از فعالین مدنی و حقوق بشر از زندان اوین آزاد شد.یک منبع مطلع و نزدیک به خانم ضیاء می گوید : " درست لحظه ای که تصورادامه مطلب